Jesteś 32112 gościem.
 
   
   
   
   
   
 
 
 
 
KALENDARIUM ŻYCIA

1584
Nie znamy dokładnej daty dziennej urodzin trzeciej z dziewięciorga dzieci Mateusza Maciejowskiego i Katarzyny z Lubowieckich, którzy należeli do średniozamożnej szlachty małopolskiej (ojciec - herbu Janina, matka - herbu Kuszaba), Zofia urodziła się najprawdopodobniej w majątku ojca, w Budziszowicach.

1600
Zawarła małżeństwo z Janem Czeskim (herbu Leliwa), dziedzicem Czech i Węgrzynowa.

1602
Zapisała się do Arcybractwa Miłosierdzia, założonego przez ks. Piotra Skargę w Krakowie, dla duchowego i materialnego wspomagania potrzebujących.

1603
Zmarła jej ukochana matka - Katarzyna Maciejowska z Lubowieckich.

1606
Umarł jej mąż i Zofia w wieku 22 lat owdowiała.

1607
Dla przymuszenia jej do ponownego małżeństwa, została porwana przez Hermolausa Gładysza z Szymbarku, który dwa lata później stał się jej szwagrem. Zofia, po tym incydencie, postanowiła pozostać we wdowim stanie do końca swego życia.

1614
Zmarł Mateusz Maciejowski, ojciec Zofii, który w testamencie zapisał swojej córce część rodzinnej kamienicy, przy ulicy Szpitalnej w Krakowie.

1618
Zofia rozpoczęła odkupywanie pozostałych części kamienicy rodowej od swego rodzeństwa i poddaje ją gruntownym remontom, aby w tym miejscu zorganizować w przyszłości szkołę dla dziewcząt. W pracach remontowych pomagali jej prowizorowie Arcybractwa Miłosierdzia.

1621
11 października - dokonała urzędowego aktu wieczystej darowizny swoich kamienic i majątku na cel wychowania i kształcenia dziewcząt, zwłaszcza sierot i ubogich, akt ten został podpisany w ratuszu na Kazimierzu.

1622
Zofia przeniosła akt darowizny z Kazimierza do ksiąg miejskich w Krakowie i podjęła dalszy ciąg remontów kamienicy przy ulicy Szpitalnej. Sama w tym czasie zamieszkała u sióstr Karmelitanek przy ulicy Grodzkiej. W pracach remontowych i budowlanych wiele razy przeszkadzały jednak powroty do miasta zarazy i brak funduszy.

1626
Matka Zofia zamieszkała w nowo wyremontowanej kamienicy i rozpoczęła organizowanie domu na przyjęcie nowych mieszkanek.

1626/1627
Dom Zofii Czeskiej odwiedziły liczne komisje: ojców Jezuitów i biskupa krakowskiego Marcina Szyszkowskiego, dla sprawdzenia jego przydatności dla celów edukacyjnych i zbadania przygotowania do zamieszkania przez tak liczne grono młodych dziewcząt. Biskup pozwolił równocześnie na otwarcie kaplicy domowej i po raz pierwszy 27 lutego 1627 r. w Domu Panieńskim została odprawiona Msza Św.

1627
31 maja - biskup Marcin Szyszkowski zatwierdził ustawy Domu Panieńskiego i uroczystym aktem otworzył jego działalność. Dom będzie odtąd nosił nazwę Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w świątyni i pierwszą jego przełożoną została mianowana Zofia Czeska.

1628
Zakon ojców Jezuitów zrezygnował z zewnętrznego zarządu Domem Panieńskim, pozostawiając jedynie swoim konfratrom posługę spowiedzi i kierownictwa duchowego wychowanek Matki Zofii Czeskiej. Odpowiedzialność za Instytut przejął Archiprezbiter kościoła Mariackiego.

1630
Dom Panieński bierze pod swoją opiekę królowa Konstancja, żona Zygmunta III Wazy.

1633
24 maja - Nuncjusz Apostolski Honorat Visconti zwizytował Dom Matki Zofii Czeskiej i wydał dokument powizytacyjny, w którym zastrzegł, że ze względu na wielką przydatność takiego instytutu dla Kościoła i społeczeństwa, nie wolno go nigdy przekształcić na żaden zakon klauzurowy i zmienić jego celu.

30 czerwca -król Władysław IV, dyplomem nadanym na sejmie w Grodnie, zatwierdził Instytut Zofii Czeskiej, wziął go pod swoją opiekę i nadał mu przywileje instytucji kościelnych.

1633-1644
Powstał rozszerzony projekt Ustaw Domu Panieńskiego, wzorowany na Regule św. Eufemii z Rzymu. Był to dokument precyzyjnie regulujący życie, prawa i obowiązki mieszkanek instytutu wychowawczego. Zofia Czeska pragnęła również powołać do życia „wspólnotę nauczycielek”, która nie będzie składała uroczystych ślubów zakonnych, ale wszystkie siostry zobowiążą się ślubami do pozostania w tym domu na zawsze i do chrześcijańskiego wychowania młodych dziewcząt, wg powyższych ustaw.

1650
1 kwietnia - śmierć oderwała Matkę Zofię od powziętych planów i była początkiem bardzo bolesnych doświadczeń, które stały się ogromną próbą wiary i autentyczności jej dzieła - wychowania i nauczania. „Ale ziarno, wpadłszy w ziemię musi obumrzeć, aby wydało obfity plon” (J 12,24). Jej ciało spoczęło w podziemiach kościoła Mariackiego, otoczone powszechną opinią o jej świętości i szlachetności oraz ze względu na wielkie zasługi dla miasta.

KALENDARIUM PROCESU BEATYFIKACYJNEGO

1995 - 1 kwietnia - Otwarcie procesu beatyfikacyjnego na etapie diecezji.

1997 - 20 listopada - Zamknięcie procesu diecezjalnego.

1997 - 2 grudnia - Oddanie Akt procesu diecezjalnego do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.

2003 - 5 września - Otwarcie procesu w sprawie nadzwyczajnej łaski otrzymanej za przyczyną Sługi Bożej Matki Zofii.

2004 - 9 stycznia - Zamknięcie procesu w sprawie nadzwyczajnej łaski na etapie diecezjalnym.

2005 - 2 grudnia - Oddanie pozycji o Słudze Bożej Zofii Czeskiej do Kongregacji Spraw Świętych.

2008 - 4 lipca - Podpisanie Dekretu ważności procesu diecezjalnego w sprawie nadzwyczajnej łaski.

2011 - 27 czerwca - Podpisanie Dekretu heroiczności cnót Sługi Bożej Matki Zofii Czeskiej.

2012 - 20 grudnia - Podpisanie Dekretu zatwierdzającego cud.

2013 - 9 czerwca - BEATYFIKACJA.